ในทางกลับกัน เราขอประณามด้วยความโกรธเคืองและความไม่พอใจอย่างชอบธรรมต่อผู้ที่ถูกหลอกลวงและเสื่อมทรามโดยเสน่ห์ของความสุขชั่วขณะ จนตาบอดด้วยความปรารถนาจนไม่สามารถมองเห็นความเจ็บปวดและปัญหาที่จะตามมาได้ และโทษที่เท่าเทียมกันตกอยู่กับผู้ที่ล้มเหลวในหน้าที่ของตนเพราะความอ่อนแอของเจตจำนง ซึ่งก็คือการหลีกเลี่ยงความเหน็ดเหนื่อยและความเจ็บปวดนั่นเอง กรณีเหล่านี้เป็นเรื่องที่เรียบง่ายและแยกแยะได้ง่ายอย่างยิ่ง.

เมื่อเรามีอิสระในการเลือกโดยไม่มีสิ่งใดมาขัดขวาง และเมื่อไม่มีสิ่งใดเป็นอุปสรรคต่อการกระทำในสิ่งที่เราปรารถนาที่สุด ความสุขทุกประการย่อมควรได้รับการต้อนรับ และความทุกข์ทุกประการควรหลีกเลี่ยง แต่ในบางสถานการณ์ และเนื่องจากหน้าที่หรือภาระหน้าที่ทางธุรกิจ บางครั้งความสุขก็ต้องถูกปฏิเสธ และความรำคาญก็ต้องยอมรับดังนั้น ผู้มีปัญญาจึงยึดถือหลักการเลือกในเรื่องเหล่านี้เสมอ: ท่านปฏิเสธความสุขเพื่อแลกกับความสุขที่ยิ่งใหญ่กว่า หรือไม่ก็อดทนต่อความทุกข์เพื่อหลีกเลี่ยงความทุกข์ที่เลวร้ายกว่า.